Achter de voordeur bij Mevrouw Huijbens

Achter de voordeur bij Mevrouw Huijbens

Mevrouw Huijbens (92) woont al elf jaar in woonzorgcentrum De Engelenburgh in Veenendaal. Eerst woonde ze hier samen met haar man, die inmiddels is overleden. Toch heeft ze het nog prima naar haar zin, met haar vriendinnen. ‘We hebben het erg gezellig met elkaar en lachen veel.’

‘Het is hier prettig wonen, ik wil niet meer weg’, vertelt mevrouw Huijbens. ‘Beneden drink ik vaak koffie met mijn vriendinnen. ’s Avonds bel ik een paar dames op om te vertellen wat er op tv komt. Of ze bellen mij: “Wil, op welke zender kwam nou die natuurfilm?” Ja, ik ben een levende tv-gids!’

Gek op vogels
Meer dan zeventig jaar woonde mevrouw Huijbens in Vlaardingen. Via haar zoon en schoondochter uit Veenendaal kwam ze met haar man bij De Engelenburgh terecht. ‘We waren bijna 65 jaar getrouwd toen hij overleed. Mijn man had diabetes en miste op het laatst allebei zijn voeten. Omdat hij gek was op vogels heb ik in de woonkamer een urn in de vorm van een vogel. ’s Morgens geef ik hem een aai en zeg ik goedemorgen. Mijn man en ik hebben samen een mooie tijd gehad. En een drukke tijd, met zeven kinderen.’

Volop genieten
Acht jaar lang zat mevrouw Huijbens in de cliëntenraad van De Engelenburgh. ‘Er wordt hier ontzettend veel georganiseerd. Op maandag is er gym, echt heel leuk. Maar er zijn ook activiteiten zoals breien, sjoelen, bingo, koersbal, muziekavonden, diapresentaties, kleding- en schoenenverkoop en workshops. Ik heb altijd zelf kaarten gemaakt. Helaas lukt het me niet altijd meer goed om dat kleine schaartje vast te houden. Maar ik geniet nog volop van puzzelen en popjes breien.’

Over de verzorging is mevrouw Huijbens erg tevreden. ‘Het zijn lieve meiden, echt schatten.’ Hoe ze zo optimistisch blijft? ‘Ik denk altijd: het komt wel weer goed, en anders maar niet!’

Bron: magazine ‘Voor elkaar’ (voorjaar 2019)
Tekst: Petra van Leeuwen
Beeld: Bas Meijer